zondag 27 januari 2019

Goede voornemens deel 2

Vorige week vertelde ik al over mijn goede voornemen en het feit dat ik twee quilts helemaal af had, ik noemde ook dat een top klaar was. Deze week wil ik je deze laten zien. Het patroon voor deze quilt kocht ik bij de Quiltster afgelopen zomer tijdens een weekendje kamperen in Zeeland. Nog niet eens zo lang geleden dus, maar omdat het een combinatie van patchen en appliceren was en omdat ik gewoon zin had in vrolijke kleurtjes is hij vrij snel af (al heb ik hem ook wel een paar maanden in de kast gelegd nadat ik begonnen was) 




Al snel was ik toe aan het laatste blok van de quilt. Allemaal ronde vormen en waar ik er eerder mee weg kwam om deze te appliceren, moest ik er hier aan geloven en heb ik ze al patchend aan elkaar gezet. Achteraf best een eitje. Je moet er gewoon voor zorgen dat je naadtoeslag redelijk gelijk is (daar heb ik een handig hulpje voor, een soort miniwieltje waarin je een pen of potlood kan zetten en waarmee je vervolgens de nasdtoeslag aftekent)  en dat je bij de binnenbocht kleine knipjes zet, zodat je wat ruimte voor de stof creëert. Netjes spelden, aandachtig naaien en klaar is Kees.




Toen moesten de randen nog. Want zo’n drukke quilt heeft echt een rand nodig. In de oorspronkelijke rand zit een grote bloemenslinger die ik nogal druk vond, dus heb ervoor gekozen om aan de boven- en onderrand alleen maar vijf bloemetjes te appliceren in de stijl van de quilt. Bescheiden, maar wel mooi.



En dan is deze top zomaar ineens af... Vriendjelief en ik zijn vorige week tijdens een mooie vorstdag speciaal een stuk gaan wandelen om foto’s ervan te kunnen maken. Nonchalant hangend over een tak van een boom aan het water...


 

Over de rand van een vlonder in het water.



En omhoog gehouden door vriendjelief op een loopbrug over een stukje moeras, zodat ook de hele top zichtbaar is. Dit is mijn versie van Green Tea and Sweet Beans van Jen Kingwell. Bijna volledig gemaakt met stoffen die ik al in mijn collectie had of die ik voor een ander doel gekocht had. 



Ik wordt helemaal blij van deze quilt met alle vrolijke kleurtjes. En leuke plaatjes her en der, zodat je steeds nieuwe dingen ontdekt. Binnenkort moet ik hem maar gewoon gaan dubbelen en quilten, dan kan ik weer een AFFO op mijn lijstje zetten :-)

De komende weken ga ik me op verschillende dingen richten. Er moet een miniquiltje doorgequilt worden. Die zit nu dus in de quiltring. Mijn Dear Jane-top moet eindelijk een keer af. Dat project loopt ook al een paar jaar. Gekke is dat ik helemaal niet zoveel meer moet, maar dat ik de laatste keer dat ik ermee bezig was ontmoedigd raakte en de hele boel weer in de kast stopte. Nu ga ik hem dus echt afmaken. En ik ga me weer bezig houden met de Camelot. Daarvan heb ik ongeveer de helft van de cirkels af. De andere helft ga ik voorbereiden en in plastic zakjes stoppen, zodat ik ze mee kan nemen op wintersport over een paar weken. Kan ik mooi in Frankrijk aan werken. Plannen genoeg dus. Nu vooral doorzetten...

zondag 20 januari 2019

Goede voornemens

Normaal maak ik geen goede voornemens, maar dit jaar is een uitzondering. Dit jaar ga ik quilts en tops afmaken. Ik heb soms de ruggengraat van een kwal en zodra ik iets nieuws, leuks, vrolijks, uitdagends of wat dan ook tegen kom ik quiltgebied, dan ga ik voor de bijl en wordt er nog een project gestart naast de vele die al in verschillende stadia van afheid in de kast liggen. Tot nu toe gaat het goed met dit voornemen. Ik heb al twee quilts en één top helemaal klaar. Kijken jullie mee naar de twee AFFO’s?



Dit quiltje heb ik gisteren afgemaakt. Klein, maar fijn. Hexjes in allemaal verschillende stofjes. Dit quiltje startte ik bij de workshop van Dawn Ronningen bij Quilt It & Dotty in september 2017. De top was vrij snel af, maar bij het doorpitten belandde deze in de kast.



Zoals je op deze detailfoto ziet heb ik deze niet gequilt, maar geknoopt met rood borduurgaren. Vond ik ter afwisseling en met deze kleine hexjes wel heel erg leuk en het zorgde er ook nog eens voor dat het redelijk vlot afwerken was. Ik vind het een schatje van een quilt geworden en hij mag de komende tijd aan dit muurtje blijven hangen.



Voor de tweede quilt die ik afgemaakt heb, heb ik vorige week zondag zelfs een heuse Lord of the Rings-marathon gehouden. Heb lekker met de quiltring op de bank alledrie de films gekeken. En dat schoot wel op, want...



Gisteren was het een spannende dag. Want toen ging voor het eerst mijn Civil War Diary Quilt in de was. Hij is eindelijk af na een hele lange tijd. Zou de quilt ongeschonden uit de was komen? Een flink aantal colour catcher doekjes erbij, flink duimen draaien en hopen maar...



Gelukkig bleken mijn zorgen onterecht. Geen doorgelopen stukje te vinden in de quilt. En dus mocht hij lekker drogen in de woonkamer (we hebben weinig ruimte in de rest van het huis voor zo’n droogrek). Dit project startte ik samen met mams na haar eerste officiële quiltles in de herfst van 2010. Ze was klaar met haar huiswerk en wilde nog meer doen. We hadden het boek van Rosemary Youngs waarin deze quilt beschreven werd al thuis liggen en besloten om gewoon met de makkelijke blokken te beginnen. Paps had nog een blok ruitjespapier liggen en we maakten zelf werktekeningen van de blokken. Ik had gezien dat de blokken ongeveer 15 centimeter groot waren en dat leek ons wel een mooie maat. Wat wisten wij nou van inches en omrekenen? We hebben al die blokken gewoon zelf op dat ruitjespapier nagetekend in centimeters en zijn begonnen de quilt in elkaar te zetten. Bij eenvoudige blokken zoals een ninepatch zijn doe centimeters nog wel te doen, maar bij de ingewikkelde blokken met veel stukjes was het een stuk lastiger. Ach, ik leerde wel hoe blokken in elkaar zitten en zou die fout niet nog een keer maken (dacht ik optimistisch)



Het leuke aan een moeder-dochter project is dat je elkaar stimuleert met de blokken van de ander die je langs ziet komen. De top was redelijk snel af, maar het quilten minder snel. Op één of andere manier kon ik me er vaak niet toe zetten. Tot vorig jaar toen we bijna op wintersport gingen. Meestal slapen we daar net als thuis onder een quilt en wat is er handiger dan overdag aan de quilt werken om er ‘s avonds onder te kruipen. Ik heb vorig jaar dus als eerste de randen gequilt, Eem bies eromheen gezet en de quilt was klaar om mee genomen te worden. Eind goed al goed. Not!! Want op een gegeven moment werd het warmer, was ik het quilten zat en belandde hij op een stapel in de slaapkamer. 



Gelukkig is hij nu dan toch vanwege dat goede voornemen eindelijk af. Op de foto hierboven kan je goed zien hoe ik de sashings gequilt heb. Met diagonale lijnen, zodat er een soort diamanten ontstaan zijn. En elk blokje is weer anders doorgequilt. Precies wat de blokjes nodig hadden.



De foto’s doen de kleuren niet helemaal recht, want dit is een lekker frisse quilt geworden met supermooie blokjes. Waar ik enorm trots op ben ook al zitten er soms wat beginnersfoutjes in. Al doende leert men.



De rand vind ik ook geweldig. Gemaakt van dezelfde stof als de sashings onderbroken door een rand met rechthoeken van de stofjes gebruikt in de blokken. Overigens is de witte stof in de blokken dezelfde als de stof van de sashings. Witte stof met een beige zonnetje erop, van Michael Miller. En de cornerstones zijn van dezelfde serie, maar dan precies omgekeerd. Beige met een wit zonnetje erop. 



Nog één foto van de hele quilt. Gewoon omdat hij zo leuk is met de eendjes en meerkoeten op de achtergrond. Ik heb vandaag ook foto’s gemaakt van de quilttop die ik afgemaakt heb dit weekend, maar omdat dit blogje al enorm lang is houden jullie die nog te goed. Tot de volgende keer!


maandag 31 december 2018

Laatste loodjes

We zijn aanbeland bij de laatste loodjes van het jaar. Dat betekent voor mij oliebollen en appelflappen bakken! Yummie. 


Deze twee schalen met oliebollenmix staan op dit moment te rijzen. En terwijl ik toch moet wachten, kan ik mooi wat steekjes zetten aan mijn Green Tea and Sweet Beans quilt van Jen Kingwell.




Ik ben nu bezig met de schattige bloemenblokjes. En hoewel ik ze eigenlijk met ronde vormen moet naaien, heb ik toch besloten om ze lekker te appliceren. Gaat een stuk makkelijker ;-)




Want soms zijn er wat frustrerende momenten tijdens het maken van deze quilt. Zoals gisteren toen ik het bias-makertje voor het stengeltje van deze bloem niet kon vinden. Alles afgezocht en uiteindelijk maar een nieuwe iets bredere strip gesneden. Dan maar een iets breder steeltje.



Het is welf ode gekomen hoor. Dat blok is inmiddels af en de leuke Charley Harper-vogeltjes-stof die ik eigenlijk voor mijn Sweet Surrender kocht, past er mooi bij.



Het patroon voor deze quilt kocht ik dit jaar bij de Quilt Ster en nadat ik eenmaal enthousiast begonnen was, belandde hij zoals zoveel projecten in de kast. Om er twee weken geleden voor de bee bij Mieke thuis weer uit gehaald te worden (over die bee heeft Judith (klik) trouwens een leuk verhaaltje geschreven). Ik had namelijk een aantal blokken om te appliceren al helemaal voorbereid klaar liggen en het is ideaal om dat soort dingen mee te nemen.




En na die bee ben ik werper volledig in de GTSB-modus geschoten. Het ene na het andere blokje werd gemaakt. Ze werden zelfs tijdelijk op de geïmproviseerde designwall (een Ikea-dekentje met knijpers vastgemaakt aan de stang waaraan de quilts hangen) vastgeplakt om te kijken of ik goed zat met de kleurbalans. En inmiddels ben ik al bijna klaar. 




Ik moet de drie bloememblokjes nog vastzetten. Er moeten nog 3 cirkelblokken gemaakt worden, één applicatieblok met bloemen en één bloememblok met ronde vormen. Mooi klusje voor de komende dagen. Oh en daarna de rand nog. Maar dat komt ook wel goed. Mijn streven is in ieder geval om de top in januari af te hebben. Dan kan ik mooi februari starten met een nieuw project. Welke dat wordt hou ik lekker nog even geheim.

Rest mij niets anders dan jullie een hele fijne jaarwisseling te wensen! Eet niet al te veel oliebollen. Zorg dat je lekkere Champagne hebt of (beter en iets goedkoper nog) een fijne Cava. Wees voorzichtig met vuurwerk. Maar bovenal geniet ervan! Want het leven kan soms heel oneerlijk veel te kort zijn...

dinsdag 25 december 2018

Kerst

Ik moet iets bekennen. Ik hou niet echt van kerst. Hoewel ik het koken en bakken rondom kerst helemaal geweldig vind, los ga met kerstversiering en in de laatste 3 dagen wel 10 kerstfilms gekeken heb op Netflix, ik hou er gewoon niet zo van om met heel veel mensen in één ruimte te zitten en kerst te vieren. Het moet gezellig zijn en vaak komen onderhuidse spanningen juist met kerst naar boven. Zou dan ook het liefst op vakantie gaan met kerst. Lekker ergens in de sneeuw of juist op een tropisch eiland. Maar ja, dan zou ik ook alle dingen missen aan kerst die ik wel leuk vind...


Zoals de versieringen waar ik dit jaar wel helemaal mee los geslagen ben. Naast een kerstboom die uitbundig gedecoreerd is met allemaal vintage kerstballen, vogeltjes en andere grappige versiersels heb ik ook altijd een mooie bos bloemen in kerstkleuren staan. En dit jaar hangt de Rudolph kerstquilt van de BOM van Dorry van vorig jaar aan de muur. 



Zoals je hierboven kan zien is hij nog lang niet af, want er moet nog redelijk veel gequilt worden. Maar toch heb ik de quilt alvast afgebiesd en opgehangen. Gewoon, omdat hij nu al leuk is. Enige nadeeltje is dat de Snowbound quilt nu niet op dit plekje kan hangen. Daar ga ik volgende keer een ander plekje voor zoeken.



De andere kant van de kamer is ook uitbundig gedecoreerd voor mijn doen met kleine balletjes en lampjes in de kamerplant, een zelfgemaakte kerstslinger, een ster met lichtjes erin voor het raam en nog een kerstquilt. Eentje die ik aan het begin van mijn quiltcarriere startte.



Ik maakte de boompjes met behulp van een tutorial van internet en alle groene stofjes die ik toen had (niet zoveel dus). De stammetjes zijn van een tweed-stof die ik had gekocht voor een colbertje (ja, ik had ooit ambities om zelf kleding te maken, vertel ik jullie nog weleens hoe dat gelopen is) en toen ik de blokjes af had belandden ze in een mandje ergens achterin de kast. Pas een jaar geleden ongeveer haalde ik ze weer tevoorschijn toen ik aan het opruimen was, sneed ze een beetje recht, zette ze aan elkaar, dubbelde het quiltje gelijk en quiltte gelijk de eerste 13 boompjes met behulp van big stitch quilting. Om vervolgens weer in de kast te belanden... Tot net voor de kerst ik het echt genoeg vond. De laatste boompjes heb ik gequilt en van een stofje dat ik nog had liggen heb ik een schattig biesje gemaakt. Twee kerstlinten mee vastgenaaid om hem op te kunnen hangen met een mooie strik en 23 december kon deze eindelijk aan de muur hangen. Net op tijd voor kerst.



Ik zou het lekkere bakken ook missen. Dit was vanmorgen ons kerstontbijt met zelfgebakken (klein beetje mislukte) scones, croissantjes en heerlijke kaneelbroodjes. Yummie!!!



En ik zou de kerstfilms missen. In de kerstfilms vanvanmorgen (Santa Claus op Netflix, al een wat oudere film) kwam zelfs een prachtige quilt voorbij. Deze komt op mijn WIM-lijstje te staan...

Daarom neem ik alle onrust en drukte maar op de koop toe. Ga gewoon naar de kerstdiners en als de spanning te hoog wordt, dan wil mijn nichtje vast wel een spelletje met me spelen. Hoef ik me niet druk te maken om die anderen en ga gewoon lol hebben. De tas met spelletjes staat al klaar... Fijne kerst allemaal!!!!

vrijdag 9 november 2018

Ik ben verliefd 😍

Ik ben verliefd. Nee, niet op een nieuwe man. Vriendjelief zal altijd de leukste van de wereld blijven voor mij. Nee, op de kerstquilt van dit jaar van Quilt It & Dotty. Ga maar snel naar Facebook, zoek daar op Wooly Wishes BOM Quilt It & Dotty en ontwikkel een nieuwe quiltcrush. Vorig jaar kon je ook al meedoen met zo’n leuke kerstboom via haar site. En ik denk niet dat ik daarvan hier een foto heb laten zien. Hierbij dus... al is de foto wat donkerder en zijn de kleuren in het echt lekker lieflijk.




Ik heb wat dingetjes aangepast. En schoot best goed op in die weken voor kerst. Maar ja, je weet hoe dat gaat. Is de kerst eenmaal begonnen, dan gaat de kerstquilt waaraan gewerkt wordt in de hoek. En deze is best al ver. Hoef alleen de laatste rand met de sterren nog maar en dan quilten. Als ik nu aan de slag ga, dan kan deze voor de kerst af zijn.



De stoffen voor mijn nieuwe project liggen al klaar. Moet alleen nu de keuze gaan maken tussen grijzen van French General die random bij elkaar gezocht zijn.



Of zal ik toch deze fat quarter pack open maken? Ook French General, maar dan de officiële kerststoffen van een aantal jaar geleden. Ik ga er dit weekend eens goed voor zitten.



De afgelopen weken ben ik voortdurend bezig geweest met appliceren van hoekjes op vierkantjes voor mijn Chapman Coverlet, een patroon van Susan Smith. Omdat ik van grote quilts hou, waren dat heeeeeeeeeeel veel stukjes. Net iets meer dan 2000 vierkantjes heb ik zo geappliceerd. Hier zit het blik vol met losse vierkantjes.



Ik maakte willekeurige paartjes van de losse blokjes. En blokje voor blokje werden ze als één lange ketting aan elkaar gezet.



Op het ouderwetse Singertje. Want ook dat allemaal met de hand doen werd me een beetje te gortig. Dus een paar dagen lekker snorren achter dit mooie machientje.



En bergen vol halve blokjes verder, had ik 503 blokjes van elke keer 4 vierkantjes. Pfffff....



Nu nog allemaal aan elkaar. Daarvoor gebruik ik het fleecedekentje van Ikea. Je ziet net een randje achter het voorbeeld uit piepen. Op dat dekentje zoek ik telkens 16 blokjes bij elkaar uit en maak daar een blok van 4x4 blokken van en die zet ik in stukken rondom het middenstuk. Hier de eerste 8 grote blokken en het middenstuk. Nog 16 te gaan dacht ik.... Ach, deze hobby houdt je tenminste van de straat. Als de top helemaal af is zal ik hem nog eens laten zien. E; dan ga ik hem daarna doorquilten bij mams thuis. Zij heeft een prachtig frame gekocht waarmee ze met haar huis-tuin-en-keukenmachine kan quilten. Dit lijkt me een mooie om op te oefenen. 

woensdag 3 oktober 2018

Inspirerende broderie perse-dagen met Margaret Mew in Kerkwerve

Wat een leuk begin van de week! En van de herfst. We moesten maandag al vroeg opstaan om op pad te gaan. Zeeland ligt niet echt naast de deur en met de maandagochtendsoits met ruim 700 kilometer file vanwege de regen, hadden we een aardige rit voor de boeg. Half 8 weg dus en we hadden zoveel vertraging onderweg dat we 10 uur maar net haalden. Gelukkig nog wel op tijd om het openingswoordje van Margaret Mew te horen.



Margaret is een quiltster uit Australië, die je misschien wel kent van haar geweldige boek, Quilts of the Colonies. Vol met verhalen en patronen van quilts die oud lijken zonder dat ze dat echt zijn. En wij waren maandagochtend de gelukkigen die aanwezig mochten zijn bij een tweedaagse broderie perse workshop van haar. 



We gingen aan de slag met één van 4 broderie perse quilts die Margaret gemaakt heeft of aan het maken is. Het middenblok met de mandjes dat je hier op de foto ziet, Yeomans Daughter, met het middenstuk met de twee fazanten, Banyan Tree (helaas was deze quilt niet meegekomen vanuit Australië) of Miss Hitchens Whimsy.



Die laatste hangt aan de muur hierboven. Ik koos voor de Yeomans Daughter. Mede omdat ik nogal gecharmeerd was van de rand met pentagon-bloemen. Zo leuk! Alleen de eerste dag heb ik niet zo heel veel gedaan,omdat ik het juiste stofje niet meegenomen had. Ik had een Tula Pink-stofje gekocht met zeepaardjes en besloot daar maar wat mee te doen. Een hele andere kant op, gewoon mijn eigen quilt maken, maar wel eentje met pentagon-bloemetjes. Ik heb eigenlijk alleen een paar bloemetjes gemaakt en twee zeepaardjes uitgeknipt. Maar verder werd er wel hard gewerkt door iedereen die aanwezig was. De ene na de andere boom werd gemaakt.....



En de eerste broderie perse bloemen en fazanten kregen hun eigen plekje op een lap stof...



Er werd zelfs gatenkaas gemaakt van een Palempore-panel van Mary Koval.



Diana ging namelijk aan de slag met het middenstuk van een quilt van Di Ford. Een groot middenstuk met de bloemen en vogels uit dit panel.



Zo groot dat het meeste werk op de grond gedaan moest worden. Gelukkig waren er genoeg dames beschikbaar om af en toe mee te kijken hoe het eruit zag, zodat ze een supermooie krans krijgt voor deze quilt. Ik ben benieuwd. Helaas vliegen dagen als deze om en was het al snel tijd om naar huis te gaan. Op de terugweg geen files en zo waren we in 1,5 uur thuis om nog even door de berg met stoffen naar nieuwe vondsten te zoeken.



Want er kwam ook nog een dag 2 aan. En kon ik op dag 1 niet echt mijn draai vinden. Dag 2 was een stuk productiever. Ik kreeg namelijk net voordat ik in slaap viel de avond ervoor een geniale ingeving en wist ineens waar ik een geweldig stofje had verstopt. Een stofje dat ik ooit eens voor een prikkie op de kop tikte en wat uitermate geschikt zou zijn (dacht ik) als middenstuk voor mijn Yeomans Daughter. Dat stofje vond ik dus mooi terug en de volgende dag kon ik er lekker mee aan de slag. Het was even eng, want stel je voor dat je de boel verknipt, maar al snel had ik de hele boom, pauw, de bloemen en het schattige vogeltje uitgeknipt en kon ik lekker aan de slag. Vastzetten met Eem grove rijgsteek en daarna voorzichtig appliceren op de ondergrond.



En zo ben ik niet één, maar twee quilts gestart. Een klassieke variant met het pauwen-middenblok. En een moderne onderzee variant met de zeepaardjes en kwallen. Zal wel een poos duren voor ze allebei af zijn, maar ik ben er blij mee.



Verder was het gewoon een ultieme quiltdag. Margaret deed onder andere voor hoe backbasting applique werkt...



Ze keek mee met design-keuzes die gemaakt werden...



En ze gaf een privé-lesje appliceren. 



En als kers op de taart had ze ook nog eens Patty Harants meegenomen. Een Amerikaanse dame die ook alles over appliceren en broderie perse weet en ons ook heel veel tips gaf. Wat een mazzel!



Natuurlijk is een quiltfeest niet compleet zonder show-and-tell. En dus had Nathalie haar Antique Wedding Sampled meegenomen. In niet echt nog mooier dan op de foto. En ze had ook een supermooie huisjesquilt in wording meegenomen, maar die moet je maar gaan bekijken op haar eigen blog: http://tovernaald.blogspot.com/.



Ik had zelf mijn twee applicatietops meegenomen. De Sweet Surrender in rood en wit. En de Bountiful Life in Kaffe Fasset-stoffen. Altijd leuk om je werk te kunnen laten zien aan twee quiltheldinnen...



Margaret had ook een aantal quilts meegenomen. Zoals deze leuke kleurrijke quilt van Judy Newman. Een plaatje...



Maar ze had ook een aantal van haar eigen quilts meegenomen om te vertellen hoe ze aan dat geweldige oud-maar-toch-nieuw-uiterlijk komt. Tipje van de sluier... bruin is haar lievelingskleur.



Dit is één van haar nieuw patronen, Rosa Biddlecombe. Een quilt geïnspireerd door Engeland. Zo leuk!!! Ik had bijna het patroon gekocht, maar kon me nog net inhouden. Twee quilts starten in één weekend is keer dan genoeg.



Helaas zijn dit soort quiltdagen altijd te kort en was het veel te snel tijd om afscheid te nemen. Gelukkig hebben we de groepsfoto nog en de start van een hoop geweldige quilts-in-wording. Lieve Marscha en Francis, bedankt voor alle goede zorgen. Ik heb genoten. En dear Margaret and Patty, thanks so much for all your wise lessons and inspirations. It was truly wonderful to be in our little quilting bubble for two days. I hope to meet you girls again some day.

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...