Van de radar

Oh jee... ik lijk er de laatste tijd wel een gewoonte van te maken om een tijdje van de radar te verdwijnen, geen blogjes te plaatsen en niet heel veel blogjes lezen. Dit keer komt het doordat ik het nogal druk heb op mijn werk op dit moment. Veel nieuwe dingen om te leren en veel spannende veranderingen die eraan zitten te komen. Maar wees niet bezorgd. Het is allemaal wel heel leuk! Zo mocht ik onlangs een paar dagen naar Oxford voor een training. En hoewel ik overdag vooral heel hard bezig was met nieuwe dingen leren, had ik 's avonds en 's ochtends vroeg wel een beetje tijd om de stad door te lopen. En wat een leuke stad is Oxford!

 

Typisch brits met mooie gebouwen, lekkere restaurantjes, goede pubs en gezellige mensen. Zeker de moeite waard om een keertje naar terug te keren voor een korte break gewoon. Op quiltgebied ben ik vooral heeeeeeel hard aan het werk geweest aan twee quilts waarvoor ik een deadline had.

Twee reusachtige quilts doe af moesten voor een bepaalde gelegenheid. Aan het pakje hierboven zien jullie vast wel welke gelegenheid ik bedoel. En af waren ze. Het was flink stressen. Ik heb zelfs het laatste uurtje voor we weg moesten nog een label op één van de twee quilts zitten naaien. Maar af waren ze! En nog netjes ook ;-) Helaas heb ik nog geen goede foto's van deze twee affo's. Alleen een paar foto's die ik op de avond zelf gemaakt heb toen de quilts uitgepakt werden, maar die houden jullie dus nog tegoed.

Dit is de Home Sweet Home voor mijn lieve schoonzusje Mirjam. Hoewel deze ooit begonnen was als een beetje stoere quilt met een redelijk donkere pinstripe achtergrond, is het door veel zachte kleuren en kantjes, bandjes en lieve stofjes te gebruiken toch een echte meisjesquilt geworden. Al zeg ik het zelf, echt een plaatje. En Mirjam was er ook heel blij mee. Over deze quilt heb ik al een aantal verhaaltjes geschreven. Wil je dus meer zien, klik dan hier (klik)

Dit is de American Dream-quilt voor mijn zwager Martijn. Een hele andere quilt. En in tegenstelling tot die van Mirjam bijna helemaal op de machine gemaakt en gequilt en zelf ontworpen naar aanleiding van het middenstuk waarop de Declaration of Indepence van de Verenigde Staten van Amerika staat. Het moest een echte Martijn-quilt worden en vandaar de Amerikaanse kleuren rood, blauw en wit en de sterrenrand met een aantal presidenten erin. Op de hoeken van de randen (al zie je ze nu niet goed) heb ik adelaars geappliceerd. Ik heb nog niet veel verhaaltjes over deze quilt geschreven, maar een beter voorbeeldje van de kleuren kun je hier (klik) zien.

En waar ben ik nu mee bezig? Nou, met heel veel. Ik heb de kunst van het afmaken te pakken gekregen en dus ben ik druk bezig geweest met de randen voor de Irish Circles. Deze zijn bijna helemaal klaar en kan ik aan het middenstuk zetten.

Het middenstuk dat op de foto hierboven nog niet in elkaar zit, maar dat inmiddels al wel is. Maar dan krijg je in ieder geval een idee hoe mijn Irish Circles eruit komt te zien. Ik vind het nu al een plaatje. En wordt steeds blijer ervan elke keer dat ik ermee bezig ben. De blokken zijn hier overigens op twee aan elkaar genaaide flanellen dekentjes van Ikea gepakt. Deze heb ik met broekhaakjes aan de kledingkast gehangen, zodat een mobiele designwall ontstaat. In ons appartement heb ik geen ruimte voor een permanente designwall en op deze manier kon ik toch goed schuiven voor de meest ideale verdeling van de blokken. Misschien een tip voor degene die ook klein behuisd is (of voor wie gewoon veel rommel heeft) Ik hoop dus dat ik jullie binnenkort meer foto's van een affe top kan laten zien. Zou wel leuk zijn, toch?!?

Recept voor mandjes

Al een poosje ben ik bezig met de mandjesquilt van Blackbird Designs. Het zijn allemaal geappliceerde mandjes & na de eerste mandjes, die ik met de needleturn-techniek maakte besloot ik het anders aan te pakken. Ik zocht online naar handige tips & trucs & kwam al snel de spray-starch methode tegen. Spray-starch is een textielversteviger & gebruik je normaal bij het strijken van bijvoorbeeld overhemden. In Nederland is het o.a. te koop bij Albert Heijn onder de naam Crack Free. Ik ga jullie zometeen mijn methode laten zien. Waarschijnlijk zou de quiltpolitie het niet eens zijn met mijn manier, maar daar trek ik me niet zo veel van aan.

Ingrediënten voor mijn mandjes

• Mooie stofjes
• Freezer paper
• Crack free spuitbus
• Witte achtergrondstofjes gesneden in vierkantjes van 5,5 inch
• Neutrale kleur garen

Hulpmiddelen

• Scharen
• Strijkijzer
• Ministrijkplank
• Theedoek (ter voorkoming van vlekken)
• Spelden & naalden

Ik heb alle achtergrondjes voor de mandjes al gesneden & die liggen dus allemaal klaar om gebruikt te worden voor de blokken.

Als het weer tijd is voor mandjes, dan zoek ik de mooiste stofjes, die ik kan vinden uit mijn voorraad, pak het strijkijzertje & de bus crackfree & ga aan de slag.Ik pak het boek When the Cold Wind Blows van Barb Adams & Alma Allen erbij & maak als eerste een malletje van het mandjes-patroon. Dit malletje kan ik voor meerdere mandjes gebruiken.

Daarvoor trek ik het patroontje over op de papier-kant van een vel Freezer Paper. Tip: Freezer Paper is in Nederland bij quitlwinkels te koop, maar ken je iemand die op vakantie gaat naar Amerika, vraag diegene dan of hij/zij een rol ervan wil kopen in de supermarkt. Dat is een stuk goedkoper & zo'n rol gaat heeeeel lang mee.

Daarna knip ik het malletje uit met een gewone huis-tuin-en-keuken-schaar. Nu is het malletje klaar om meerdere keren te gebruiken. Als na een aantal mandjes het malletje een beetje begint te rimpelen & wat scheurtjes krijgt, dan maak je gewoon een nieuw malletje.

Ik pak één van de mooie stofjes erbij & leg het malletje met de gladde kant op de stof. Als je er vervolgens met een warm strijkijzer overheen gaat, dan 'plakt' het malletje als het ware vast aan de stof. Dit 'plakken' is niet permanent, want je trekt het malletje ook weer heel makkelijk los van de stof. 

Als je alletwee de malletje op de stof gestreken hebt, dan knip je hem uit met een royale naadtoeslag & hou je twee delen van het mandje over. Ik knip altijd met een scherp stofschaartje een extra knipje in de delen waar een hoek zit. Op de foto hierboven zie je dat goed in het vierkantje middenin het mandje. En ik maak om de halve centimeter een knipje in de bochtjes van het hengseltje.

Ik leg het mandjes met de goede kant naar boven neer & spuit het voorzichtig in met de crack free uit de spuitbus. Ik leg het wel altijd op een theedoek, want het geeft anders best wel vlekken. 

Dan draai ik het mandje weer om, pak de strijkbout & vouw heel voorzichtig de naadtoeslag van de mandjes om het papier heen. Als je er dan met de strijkbout overheen gaat, droogt de crack free op & heb je het randje er goed ingeperst. 

Waar je hoekjes hebt, die buiten het mandje uit steken, laat je die gewoon zitten. Straks met appliceren kun je die achter het mandje wegstoppen. Bij het rondje hengseltje is het soms even wat gepriegel, maar met een beetje geduld krijg je de naadjes er goed inestreken.

Nadat je zo allebei de onderdelen van het mandje gemaakt hebt, haal je het freezerpaper er voorzichtig weer uit. Dat kun je gebruiken voor een volgend mandje. En je mandje is klaar om geappliceerd te worden op een ondergrond-stofje. 

De meeste foto's bij deze uitleg maakte ik gisteravond. Maar ik vind dit klusje het fijnst om te doen 's ochtends als ik wakker wordt. En dit is de oogst van vanmorgen. Weer allemaal ready-to-sew mandjes. Ik ga zometeen bijpassende achtergrondjes uit de stapel uitzoeken ;-)

Vingerhoedjes op reis

Mijn lieve vriendje en ik zijn een paar dagen in Istanbul. En natuurlijk moest er een quiltwerkje mee. Drie uur in het vliegtuig zonder iets te doen te hebben was wat teveel. Op ruim 11 kilometer hoogte zat ik lekker te patchen. Vingerhoedjes aan de vingerhoedjesquilt zetten. En de tijd vloog om! Dit wordt een echte reisquilt zo...

Annet vroeg mij in een reactie hoe ik een naald en schaartje mee het vliegtuig in gesmokkeld kreeg. Da's vrij simpel. Ik heb twee naalden tussen het kleingeld in mijn portemonee gestopt. Dan kunnen ze de naalden moeilijk herkennen. En een schaartje heb ik miet meegenomen, maar in plaats daarvan had ik een threadcutter. Een ronde hanger met een soort mesje erin verborgen waarmee je een draad door kan snijden. Dat werkt net zo prettig en schijnt wel vliegtuigproof te zijn. Zeker als je deze ook tussen het kleingeld stopt. Zorg dus dat je voldoende kleingeld mee hebt als je wil patchen in het vliegtuig ;-)

Het wordt weleens tijd...

Het wordt weleens tijd om een aantal quilts af te gaan maken. Elke keer dat ik iets 'nieuws' zie, ga ik weer voor de bijl. Het gevolg is dat ik wel veel bezig ben met verschillende projecten, maar dat ik er maar weinig af maak. Misschien klinkt het jullie bekend in de oren, maar ik word er langzamerhand een beetje gek van. Niks komt echt helemaal af, maar ik heb me voorgenomen om daar verandering in te brengen. Voordat ik de top van mijn CWDQ, die al een poosje af is & die nu op de leuning van de bank ligt als een soort stok achter de deur, mag gaan dubbelen van mezelf, moet ik van mezelf eerst mijn William Morris Irish Chain helemaal gequilt hebben.

Ik had de diagonale strepen allang gequilt, maar wat ik zou gaan doen met de witte vlakken was me lang een raadsel. Ik wilde iets dat een beetje in het thema van de quilt zou passen, maar dat ook niet al te ingewikkeld was om te quilten. En omdat het een quilt om lekker op de bank onder te kruipen moet worden, wil ik ook niet al te intensief quilten. Ik vind quilts dan altijd een beetje stijf worden. Kijk, hier ligt de quilt op de grond.

Ik kon geen geschikte kant-en-klare mal vinden & zelf een mal met mesjes & template-plastic maken vond ik erg lastig. Tot ik afgelopen voorjaar bij de OEQC in Veldhoven was, waar Barbara Chainey, schrijfster van het boek 'the Essential Quilter' ook aanwezig was met een flink aantal van haar quilts. Zij gebruikte een heel slimme manier om quiltpatronen op de quilt over te brengen. En die manier gebruik ik nu ook voor de witte vlakken.

Bij een ierse quilt hoort gewoon een klavertje vier & dus zocht ik een plaatje van een klavertje vier op internet op & printte dat uit in de maat, die ik voor mijn quilt wilde gebruiken. Dat plaatje nam ik met een permanent marker over op een stukje tule. Samen met mijn blauwe wateroplosbare pen kan ik nu heel makkelijk dit patroon over nemen op de quilttop.

Dit doe ik allemaal terwijl de quilt op de grond ligt. En omdat mijn arme knietjes & rug dat niet al te fijn vinden, teken ik maar een paar vlakken tegelijk op de quilt. En dan ga ik weer lekker verder. Inmiddels vordert het quilten van de klavertjes best snel & heb ik al 16 van de 58 vlakken gequilt & heb ik mezelf weer een deadline gesteld. Ik wil deze quilt helemaal af hebben voor 5 december. Dan kunnen we er lekker onder kruipen tijdens de koude maanden van het jaar.