Huiswerk maken

Toen ik nog op school zat vond ik huiswerk maken meestal stomvervelend. Alleen als we iets leuks mochten doen als een werkstuk maken, een spreekbeurt houden of iets anders waar ik veel creativiteit in kwijt kon, deed ik mijn huiswerk met plezier & snel. Werkstukken op de basisschool had ik altijd weken van tevoren af & waren geillustreerd met zelfgemaakte tekeningen om mijn verhaal te verduidelijken. Ik heb in een grote doos nog een aantal van die werkstukken liggen & lees ze nog wel eens met plezier door. Als quiltster moet je ook weleens huiswerk maken. En eigenlijk is het weer precies hetzelfde als vroeger. Het leuke werk doe ik meteen & het minder leuke werk laat ik het liefst liggen.

En zoals je wel kan zien vind ik de Irish Circles een leuk werkje. Lekker spelen met kleurtjes & patroontjes in de stof. Ik vind vooral het sterretje binnenin gemaakt van twee motieven van één stofje geweldig. En de fussycut bloemetjes in de eerste cirkel met punten is ook geweldig. Het middenstuk heeft precies de vibe gekregen die ik wilde bereiken. Antiekig bruin met een splash of colour. Helemaal leuk! Het is alleen zo jammer dat we nog een poosje moeten wachten voor we weer verder kunnen.

Ik doe dit jaar ook mee met de 365 dagen quilt challenge. Elke dag een blok maken werd me al snel een beetje teveel , net zoals netjes elke dag een deel van je franse woordjes leren. Maar de blokjes zijn ook leuk om eens in de week te maken. Lekker achter mijn Singertje. Met de bakken blauw & bruin in de aanslag. En de patronen op de iPad, zodat ik niet eerst dingen uit hoef te printen enzo.

En als ik dan een blokje af heb, dan stop ik hem bij zijn vriendje in dit schattige broodtrommeltje. Het begint al aardig gevuld te raken zo na een kleine maand blokjes maken. Ik hoop dat we af en toe tussendoor blokken aan elkaar gaan naaien. Want als ik straks in december alle 365 blokken in één keer aan elkaar moet zetten vrees ik dat dat klusje weer uitgesteld gaat worden. Ach, we zien het wel.

Kijk, hier zijn alle 30 blokjes die ik tot nu toe gemaakt heb. Allemaal in blauwtinten met af en toe een klein stukje bruin ertussen om wat spanning in de quilt te brengen. Schattig he?!? Er zit in één blokje wel een foutje. Maar dat laat ik lekker gewoon zitten. Ieder mens maakt fouten & waarschijnlijk valt het anderen niet eens op straks in het grote geheel.

De rest van de week ga ik weer verder met mijn twee projecten die ik echt af wil hebben binnenkort. De Home Sweet Home die ik momenteel aan het quilten ben voor mijn schoonzusje. En de randen van de Bountiful Life die ik aan het voorbereiden ben zodat ik straks als een gek alle blaadjes, bloemetjes en dieren erop kan appliceren. Hopelijk is de top van deze superquilt dan straks na de wintersport helemaal af. Maar dat gaat vast lukken met de strenge juf (poes Roos) die toezicht houdt op mijn huiswerk.

Goed nieuws

Goed nieuws! Met paps gaat het een stuk beter. De schade aan zijn hart lijkt beperkt en hij begint alweer praatjes te krijgen. Vandaag ben ik op bezoek geweest bij hem in het ziekenhuis. Eerst met broerlief en  later met mams samen. En het is wel heel fijn om hem zo te spreken en zien lachen. We beseffen allemaal weer even hoe fijn we het hebben met onze paps en mams. En hopelijk mogen we ze nog heel veel jaren bij ons houden. Ik heb dit weekend niet veel quilterigs gedaan, daarom maar even een foto van Roos de poes, die de mandjesquilt op bed geconfisqueerd heeft.

Twee weken geen blogje

Oeps... kom ik er vandaag toch achter dat ik al twee weken geen nieuw blogje geplaatst heb. Het was een beetje druk (ofzo) En daarom hebben jullie nog niet kunnen zien dat ik niet één...

Maar twee schattige knuffeldoekjes voor nieuwe babietjes van collega's gehaakt hebt. Een leuk tussendoor-klusje om te doen. Het oor van het konijntje ziet er een beetje vreemd uit, maar dat komt doordat er een piep-dingetje inzit.

Jullie hebben ook nog niet kunnen zien dat ik bezig ben met een geweldige omslagdoek gemaakt van supercool rood garen dat ik bij de Wibra haalde. Lekker voor de wat koelere zomeravonden straks op vakantie in Zweden. Het patroon van deze sjaal heet Southbay Shawlette & als je even Googelt kom je hem zowel in het engels als het nederlands tegen. Ik zal voorlopig nog wel even blijven haken. Al meerdere mensen hebben verzoekjes gedaan voor sjaals of poncho's. Ach, als ik zo af en toe een toer kan haken & ze niet te snel hun items willen hebben, dan komt dat wel goed.

En dan heb ik jullie ook nog niet deze beauties van blokken laten zien. Geen quiltblokken, maar haakblokken. Samen met mijn schoonzusje maken we de CAL 2014 van LookwhatIMade. We gaan niet zo hard, maar toch komt er af en toe een blok bij. 

Jullie hebben wel gezien dat alle 169 vierkante blokken van mijn Jane af waren & aan elkaar gezet zijn. Met de sashings & minicornerstones ertussen. Poes Roos vond het wel een goede quilt om lekker op te luieren. Wat ze overigens heel goed kan.

Maar wat je nog niet gezien hebt is dat ik met de taartpunten begonnen ben. Wat af en toe een lekkere troep op de tafel veroorzaakte.

Sterker nog. Jullie hebben ook nog niet gezien dat ik de eerste rij punten al helemaal vast heb zitten aan het middenstuk van mijn Romantic Jane. Zoals je ziet gebruik ik voor de effen punten allemaal dezelfde supermooie rozenstof gekocht bij Samsara Quilting. Ik heb wat langere driehoeken gemaakt, zodat ik straks de boogjes er gewoon van hetzelfde stuk stof aan kan maken. Of af kan knippen? Hoe zeg je dat? Nou ja, er komt geen losse strook voor de boogjes aan de top.

Jullie hebben ook niet gezien dat ik mijn mandjesquilt in de was gestopt heb. Toch wel een beetje eng met een roder dan rode achterkant.

En hoewel ik er wel 10 anti-kleurdoorloopdoekjes bij gestopt had, is het rood toch in sommige witte stoffen gaan zitten. Die zijn nu dus roze. Ach, er zijn ergere dingen op de wereld. Het geeft ook wel weer een leuk effect ;-)

Ik heb jullie niet laten zien dat ik alweer twee rijtjes opgeschoten ben met de 1865 Passion Sampler van Passion Patchwork De meeste blokjes waren redelijk makkelijk te maken & ik ben weer wat ingelopen.

Al ben ik nog niet helemaal bij & liggen de stoffen voor de volgende twee blokken alweer klaar...

Ik heb jullie zelfs mijn AFFO niet laten zien. Een miniquilt voor aan de muur. Gemaakt van een minicharmpakketje van Civil War-stofjes van de oude Sampler in Haarlem. En met een rand van een geweldig ik-werd-er-spontaan-verliefd-op-stofje gekocht bij Atelier Bep. Een eenvoudig quiltje met vierkantjes & een mooie rand. Maar het hangt mooi te wezen aan de muur boven de beestjes van opa.

Zo nu zijn jullie wel weer een beetje bijgepraat waar ik mee bezig geweest ben de afgelopen weken. Dan kan ik me mooi weer storten op het volgende blok van de Bountiful Life, de applicatiequilt, die ik samen met mams aan het maken ben. Fijn weekend!

Quiltmaatje

Behalve mams heb ik nog een quiltmaatje & dan vooral nu ik de mandjes aan het quilten ben op de bank, komt ze er graag bij zitten. Of beter gezegd liggen in haar geval. Roos de lapjeskat (of quiltpoes, hoe je haar noemen wilt) vindt het maar wat fijn om op zo'n lekker zacht dekentje te liggen.

Soms wordt ze ineens druk gestoord als ik de quilt weer eens moet draaien, maar meestal ligt ze gewoon prinsheerlijk languit. Zoals je ziet ben ik op dit moment bezig met quilten. En niets kan me storen. Nou ja niets?!? Oke, quiltwinkeltjes daar wil ik nog wel heen.

En vooral als ze zulke leuke dingetjes hebben als in deze winkel... Na alle enthousiaste verhalen hier op het wereldwijde web moest ik dit winkeltje toch een keer bezoeken. En als je dan toch onderweg bent van Hoofddorp naar Ommen voor een familieweekend, dan kom je er praktisch langs. Dus ik heb vriendjelief even een keer extra lief aangekeken & een keer extra hard gekucht (tja, was toch wel zielig dat ik ziek was) & toen maakten we een klein ommetje van de snelweg af. Een ommetje dat goed beviel. Want dit winkeltje had allemaal mooie, nee prachtige lapjes & te lieve kantjes, bandjes & andere frutsels.

Familieweekend dus in Ommen. Helaas hadden we niet echt mooi weer & zit een lange boswandeling er nog steeds niet in met dat pootje van mij. Het gaat alweer een heel stuk beter. Het bot is goed geheeld. Alleen de banden zijn nog wat zwakjes & op een onregelmatige ondergrond lopen gaat nog niet echt goed. Dus op zaterdag deden we een dagje Ommen. Ik ging natuurlijk eerst nog even de quiltwinkeltjes in de buurt verkennen. Helaas heb ik daar geen foto's van, maar ik heb wel mooie lapjes gescoord.

En dan wil je op zondag verder quilten aan de mandjesquilt & dan zijn je meegenomen mandjes & een meegenomen top, zomaar ineens veranderd in een hut. Compleet met glijbaan-entree, toegangspoort & verborgen ingangen.

Zo kunnen vier- & zevenjarige meisjes zich wel vermaken op een druilerige zondagmiddag. En oudere meisjes trouwens ook hoor. Want wat er is nou leuker dan koekjes eten in je eigen gemaakte hut?

Kijk, hier mijn lapjesbuit van dit enerverende weekend. Vinden jullie 't geen schatjes?

Nu al een beetje heimwee

De laatste weken werd dit mandje steeds voller & voller.

Want dit blikje werd steeds leger & leger...

En zoals je op de foto hierboven ziet is het blikje inmiddels helemaal leeg. Dat betekent dat ook de laatste 15 mandjes geappliceerd zijn. De laatste loodjes wogen niet het zwaarst blijkbaar (alhoewel, de top zit nog niet in elkaar, dus laten we maar niet al te optimistisch zijn)

Nu wordt het tijd om alle mandjes aan elkaar te zetten. Ik had al een deel gedaan, omdat ik te nieuwsgierig was hoe het eruit zou komen te zien, maar daar stopte ik mee, omdat ik niet echt wist wat ik met de randen zou gaan doen. 

Zoals je op de foto hierboven ziet, weet ik dat inmiddels wel. Ik kocht op een gegeven moment een stofje voor een mandje, maar terwijl ik er een mandje van wilde maken, zag ik dat het ook heel mooi zou zijn als stofje voor de setting triangles. Een mooi groot rozenpatroon dat heel toevallig afkomstig is van Blackbird Designs. Toen ook nog bleek dat het bij Hancock's of Paducah in de aanbieding was, was de keuze snel gemaakt. Ik zou de driehoeken niet appliceren, maar dit superstofje ervoor gebruiken.

Roos moest ook nog even de half affe top inspecteren. Toch fijn dat je eronder kan kruipen als hij op het tuinbankje gedrapeerd ligt.

Hier zie je een deel van de mandjes dat al aan elkaar zit. Dat zijn er 76. Wat betekent dat ik er nog meer dan 200 aan de top moet zetten voor de quilttop helemaal af is. Ik denk dat ik komend weekend mijn Singertje maar eens lekker ga laten lopen. Mijn lieve vriendje heeft dan een honkbalwedstrijd & ik kan mooi ongestoord mijn gang gaan.

Zo, dat was voorlopig even het laatste blogje over het appliceren van de mandjes. Nu op naar het in elkaar zetten van de top & daarna van het quilten van al die schattige mandjes! Maar gek, ik heb toch nu al een klein beetje heimwee naar het appliceren van al die verschillende mandjes. Het was toch wel een ontspannend werkje om zo ergens tussendoor te doen.

Mooi weer op het terras

Als het mooi weer is, zit ik graag op mijn terras. Al sinds ik klein ben vind ik het geweldig om te klooien in de tuin. Mam gaf ons ons eigen stukje tuin waar we mochten zetten wat we wilden. En meestal waren dat bij mij Afrikaantjes. Van die feloranje bloemetjes. Ook een appelboompje (nou ja, eigenlijk een losgerukte tak van de boom van mijn ouders, die we in de grond hadden gezet) & een heuse conifeer konden niet ontbreken in ons stukje tuin. Toen ik ouder werd had het tuincentrum een grote aantrekkingskracht op mij. Ik herinner me dat het eens uit ging met een vriendje & ik al snikkend aan mams vroeg: "en gaan we dan nu naar het tuincentrum?" Ik kan genieten van al die mooie planten & bloemen, die je daar kan kopen. En vind bijna niets troostender dan met mijn handen in de aarde wroeten om plantjes neer te zetten.

 Ik kan me dan ook geen huis zonder planten of tuin voorstellen. Alleen... wonen mijn lieve vriendje & ik in een appartement boven een winkelcentrum. Geen tuin dus, maar gelukkig wel een groot terras. En hoewel het niet een echte tuin is, heb ik er een soort tuin in potten van gemaakt. Met appelboompje! Gaan jullie mee op een rondje?!?

Ons terras ligt aan de voorkant van het huis, dus als je de voordeur door wilt moet je eerst langs dit hoekje lopen. Ik zit graag een boekje te lezen op het ijzeren stoeltje dat ik een poos geleden kocht voor 10 euro bij de Kringloopwinkel. Geen slecht vondst. De klimroos, die je nog net onder het raam ziet staan, staat inmiddels in bloei. Ik zal jullie binnenkort een foto ervan laten zien.

Aan de andere kant van de voordeur staat dit nieuwe witte bankje. Met kussens om lekker te zitten & een nieuwe quilttop. Ik liet hem al eerder een keertje zien bij Bep (klik) & ik beloof jullie dat ik hem binnenkort helemaal zal shown. 

Lopen we door, dan komen we bij dit hoekje uit. Ik kocht de etagere een paar jaar geleden bij een tuincentrum & hij doet goed dienst voor wat potten met fleurige bloemen & als woonplaats voor koning Kikker & mijn felblauwe tuinkabouter. De boeddha, die je op de grond ziet staan overziet het allemaal rustig. 

Vanaf de gallerij zien de mensen dit uitzicht. Allemaal potten met planten & bloemen. Bij die stokjes staan mijn tomatenplanten. Ik ga dit jaar weer proberen om zelf tomaten te kweken. Misschien lukt het dit jaar wel? Aan de reling hangen bakken met aardbeien, kruiden & kleine potten met franse geraniums. Daar kan ik echt van genieten.

Deze aardbeienpot heeft veel sentimentele waarde voor mij. Hij is van mijn oma geweest & toen zij verhuisde naar het verzorgingstehuis mocht ik deze meenemen. Ik kocht er speciaal witte ananasaardbeien voor. Ik ben benieuwd hoe die straks zullen smaken als ze rijp zijn. Vast heel lekker!

Kijk & als het zonnetje dan schijnt in het weekend, dan zitten we lekker boekjes te lezen op ons terras. Of ik zit wat mandjes in elkaar te prutsen. Of gewoon een beetje voor me uit te staren.

En Roos de poes?!? Die heeft ook een plekje gevonden op de nieuwe quilttop. Want zeg nou zelf, niks ligt lekkerder dan zo'n nieuwe quilt!

Beter laat dan nooit...

Woensdag mandjesdag. En ik was bijna vergeten mijn mandjes te posten. Sterker nog tot vanmiddag had ik maar een half mandje extra af. Ik ben zo druk bezig geweest met het afmaken van mijn Irish Chain & het maken van extra blokken van Henrietta Whisker dat het maken van mandjes erbij inschoot. Gelukkig had ik nog behoorlijk wat geprepareerde mandjes liggen & kon ik in een mum van tijd een paar mandjes in elkaar zetten. Drie zijn er helemaal af.

Hier zie je ze liggen op de quilt die nu in gebruik genomen is door de poes Roos als een soort mand. Het is de Civil War Diary Quilt, die bijna helemaal door mijn lieve mams gedubbeld is met behulp van de lattenmethode. Omdat de quilt zo groot is, ligt hij nu even opgevouwen op de grond. Mede door de wollen tussenvulling is dit een heerlijk bedje voor Roos. Ik heb al stiekem één blokje gequilt & dat was echt super. De naald gleed heel makkelijk door de wol heen. Binnenkort ga ik deze echt quilten. Nu eerst de Geese Flying to York afmaken... Oh, en natuurlijk meer mandjes. Want er moeten er in totaal bijna 300 komen.

Als je meer manden wilt zien, bezoek dan ook eens de volgende blogs:

• Ria's Quilts
• Cybele's Patch
• Friendschip threads
• Conny's Quilts
• Guusje Creatief
• Wilma's Homemade Quilts
• Kitty Quilt
• Handwerk
• Wilhelmina Quilts
• Hobby Ancker
• My Personal Craft Shop
• Phebe and Jane
• Elizabeth Quilts
• Kleine Vingers tussen Stofjes (edit: de nieuwste toevoeging aan de lijst mandenmakers)

Sneak preview

Terwijl Roos de poes lekker op de leuning van de bank tegen de verwarming aan ligt te luieren...

... Ben ik druk in de weer geweest met mijn William Morris Irish Chain. Voor verhaaltjes over deze quilt, klik hier. Ik heb de laatste klavertjes-vier gequilt op de quilt. ik heb besloten de randen niet te quilten. Dat kan best, want de quilt is niet heel intensief gequilt & de ideetjes die ik had voor de randen bleken toch niet zo leuk te zijn. Ik heb de randen netjes afgesneden & ik heb een aantal meter witte biezen gemaakt.

Die biezen wikkel ik dan rond een willekeurig stevig kartonnetje. In dit geval was een doos kattenvoedsel het eerst voorhanden in de oud-papierbak, dus vandaar de grappige katten. En daarna heb ik mijn Singertje tevoorschijn gehaald & ben lekker de bies aan de quilt gaan naaien.

Nu ben ik de aan de achterkant van de quilt het biesje met de hand aan het vastzetten, maar mijn arme vingertjes vinden het niet al te leuk. Dat machinewerk ging een stuk makkelijker. En kijk eens, wat een mooi plaatje het geeft...

Ik hoop dat ik jullie deze week nog een heuse AFFO kan laten zien. Ik doe in ieder geval mijn best!

Ik voelde me een beetje down

Eigenlijk zou ik vanmorgen vroeg met mijn lieve vriendje & zijn familie naar Istanbul vliegen om daar een week de stad te verkennen. Helaas konden mijn vriendje & ik niet al vandaag mee & vertrok het vliegtuig vanmorgen zonder ons. Dat zorgde er wel voor dat ik me een beetje down voelde vandaag. En wat is er dan lekkerder dan een beetje met mooie lapjes te spelen? Ik ben aan de slag gegaan met mijn Snowbound quilt & heb alle tussenblokken met mijn Singertje aan elkaar gezet. En omdat het best wel lekker ging ben ik maar gelijk verder gegaan met de hele top in elkaar zetten. Tussendoor moest ik hem af en toe even op de grond leggen om mijn vorderingen te bekijken & Roos de poes vond dat ook wel interessant, zo'n nieuw kleedje om lekker op te liggen...

Het ziet ernaar uit dat het wel een lekkere lig-quilt wordt ;-)

Ik heb de top bijna af. Alle blokken zitten in elkaar. Ik moet alleen nog maar twee randen eraan zetten. Dan kan ik hem gaan dubbelen & quilten & dan heb ik hem heel misschien voor de kerst af, zodat ik hem dan neer kan leggen. 

Ik zal jullie binnenkort meer foto's van de top laten zien als deze helemaal af is. En dan zal ik ook wat close-ups maken van de sneeuwmannen, want het zijn geen gewone sneeuwmannen, nee het zijn sneeuwkanjers geworden!

En mijn gedeprimeerde stemming? Ach, die is weer verdwenen. Helemaal omdat we over een paar daagjes alsnog naar Istanbul vliegen om daar een paar dagen door te brengen. En dan gaat één van de quilts, waar Roos nu lekker op ligt om zo naar buiten te kijken, met me mee...

Ja, jullie zien het goed. Het vingerhoedjesvirus is weer geactiveerd. Een goed werkje om me mee te vermaken tijdens een vlucht van 3½ uur.

Als de kat van huis is, dansen de muizen

Of... als het vrouwtje aan het quilten is, dan luieren de katten. Ik heb na een hele tijd het quilten van mijn William Morris Irish Chain weer opgepakt. Hoe ik dat precies doe, zal ik binnenkort laten zien. Maar er is in ieder geval één iemand heel blij met een lekker warm plekje.

Nu de dagen weer korter worden & de nachten kouder is het voor ons poezenbeest Roos onweerstaanbaar om onder de quilt in wording te kruipen. Ach, wie wil dat nou niet? Als ik aan het quilten ben is het wel lastig zo'n poezenbeest om te concurreren. Maar nu ik met mijn lieve vriendje tv aan het kijken ben, mag ze er lekker van genieten.

De eigenwijs!

Kattenstreken

Als mijn bazinnetje bezig is met het maken van de geheime bruiloftsquilt & hij ligt even op de grond om bekeken te worden hoe de vorderingen gaan, dan kan je als ondeugende lapjeskat natuurlijk niet de kans voorbij laten gaan om hem even uit te testen. En ja hoor... hij ligt & rolt erg lekker. Zo'n quilt wil ik ook wel! Ik geloof dat mijn baasjes het minder leuk vonden, want ik moest direct nadat ze deze foto genomen hadden weer van de quilt af. Gemeen he?

poot van Roos

Lui poezenbeest

Vroeger hield ik niet zo van poezen. Wij hadden thuis zowel een hond als een kat & eigenlijk was de hond mijn grootste vriend. Ik vond het maar irritant als de poes op de meest onmogelijke momenten zich op je schoot wurmde. De hond was blij als je aandacht gaf aan d'r, maar ging er niet om zeuren. Toen ik ging samenwonen met mijn lieve vriendje wilde ik in eerste instantie dan ook een hondje. Maar het is best wel zielig voor zo'n beestje als het de hele dag alleen zit. Daarom besloten we toch een katje te nemen. Kennissen van ons hadden toevallig een nestje met kittens waaronder ook een heel schattig lapjeskatje zat & toen ik haar zag was ik in één klap verliefd. Roos heet ze inmiddels & ze woont alweer 3 jaar bij ons in huis.

Madam is wel een beetje verwend. Als zij het tijd vindt voor haar eten, dan gaat ze demonstratief bij de krabpaal liggen & als mijn lieve vriendje dreigt op de staan van de bank dan begint ze hard te mauwen. 's Nachts ligt ze het liefst te slapen tussen ons in. En madam houdt zeker niet van honden. Als ze groter zijn dan verstopt ze zich onder bed, maar kleinere honden worden zonder pardon weggejaagd. Roos is geen schootkat (gelukkig), maar wel een quiltkat. Favoriete rustplekjes (wat ze meestal de hele dag doet) zijn de quilts die over de leuning van de bank liggen, quilts waaraan ik aan het werk ben, losse lapjes die op de tafel uitgestald liggen om te bewonderen of om mee te werken etc. Kijk hier een foto van ons luie poezenbeest op de achterkant van de zomerquilt die over de bank ligt...